Blinde vlek: ik wil echt veranderen. Deel 3.

Hersenstruc 2, die ons belet om negatieve gewoonten aan te pakken: cognitieve dissonantiereductie. Zelfs als we maar al te goed weten dat ons gedrag ons op de lange termijn beschadigt (zoals roken), zullen we om die spanning te verlagen toch zo lang mogelijk proberen vol te houden dat de 'schade' wel mee zal vallen: 'Mijn stokoude opa heeft zijn hele leven gerookt en jenever gedronken.' Of we menen dat de voordelen uiteindelijk zwaarder wegen dan de nadelen: 'Wat is het leven waard als je niet geniet?'. Ook kul-argumenten gaan tellen: 'Rokers zijn leukere mensen.' Als we op een gegeven moment wel besluiten te veranderen dan worden we nog steeds tegengehouden doordat we de doelen vaag houden, uitstellen ('Na mijn dertigste stop ik echt') of naar beneden stellen ('Ik rook alleen nog als ik me klote voel').

Rubriek: 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.